Bir junior geliştiriciye mentorluk yapmak çoğu zaman sadece "öğretmek" olarak düşünülüyor. Oysa iyi bir mentorluk ilişkisi, aslında iki yönlü bir öğrenme süreci.
Cevabı Vermek Yerine Doğru Soruyu Sormak
Bir junior bir sorunla geldiğinde, hemen çözümü söylemek yerine "sence bu hatanın kaynağı ne olabilir, hangi adımları denedin?" diye sormak, problem çözme becerisini geliştiriyor ve her seferinde balık vermek yerine olta öğretme fırsatı sunuyor.
Kendi Hataları Saklamamak
Bir junior'a "kariyerin başında benzer bir hata yapılabilir, işte o durumda şu öğrenilir" diye anlatmak, hem rahatlık veriyor hem de dersi soyut bir kuraldan çok gerçek bir deneyim olarak aktarıyor.
Küçük, Düzenli Geri Bildirimler
Ayda bir büyük bir "performans değerlendirmesi" yerine, her hafta küçük, somut geri bildirimler vermek daha etkili: "bu PR'daki şu kısım gerçekten iyiydi, şurada şöyle bir alternatif düşünülebilirdi" gibi. Küçük ve sık geri bildirim, büyük ve seyrek geri bildirimden çok daha etkili öğreniyor.
Karar Verme Alanı Bırakmak
Her kararın mentor tarafından verilmesi, junior'ın büyümesini engelliyor. Riski düşük olan kararlarda (örneğin bir değişken isimlendirmesi, küçük bir refactor) tam özerklik bırakmak, sadece gerçekten önemli mimari kararlarda daha yakından rehberlik etmek daha sağlıklı bir denge kuruyor.
Sonuç
Mentorluk yapmak, sabır, açık iletişim ve bilinen konuları yeniden gözden geçirme fırsatı sunuyor. Birine bir şeyi öğretmeye çalışmak, çoğu zaman kendi bilgideki boşlukları da ortaya çıkarıyor.